Aslı Ekinci’nin yazdığı, Rıza Efe Reis’in yönettiği “Jonas’la Evlenmek” oyunu seyirciyi gitmekle kalmak arasında derin düşler içerisine sürüklüyor…
Gitmek mi zor kalmak mı? Sokaklar çocukken yürüdüğümüz sokaklar değil, büyüdüğümüz evler de yok artık.
Kalsak; kaldığımız ülke, şehirler artık bizi biz yapan geçmişten çok uzakta ve uzaklaşmaya da devam ediyor. Kalsak; gece dolmuşlar tenha sokaklarda canımı alır mı diye kadının içini kemiriyor, çöp konteynırlarında kafasız bedenler, eski kocalar, yargılayıcı bakışlar nefes aldırmıyor. Kalsak; umut dolu bir çocukluk dört şıklı sorular arasında mekik dokuyarak kayboluyor, kabına sığmaması gereken bir gençlik ışığı göremediği bir tünelde yorgun ve yılgın yitip gidiyor.
Peki ya gitsek? Avrupa sokakları 17. Yüzyıldan kalan binalarını, köprülerini ısrarlarla koruyarak tüm tarihiyle kucaklıyor gelenleri… Tarih bize ait değil ama olsun. Gitsek; kadın bir tık daha iyi nefes alıyor. Nereye gidersek gidelim erkek egemen sistemde kadın için var olmak hala sancılı ama bu sancının dereceleri elbette farklı. En azından eski kocalar ellerinde bıçaklarla peşinizde değil. Gitsek; çocuklar suça değil daha adil bir düzene sürükleniyor. Hepsinden de güzeli işleyen bir hukuk ve adalet var. Eğitim şıklara bağlı değil. Daha ne olsun değil mi? Ama işte memleket var. Gitsek de kalsak da o memleket bizim memleketimizdir.
Jonas’la Evlenmek: Evlilik Yarışması Komedisi
14 Ocak Çarşamba günü Dasdas sahnesinde Reka Kolektif’in sahneye koyduğu “Jonas’la Evlenmek” oyununu izleme fırsatını buldum. Oyun bir evlilik programı olarak kurgulanmış.
Oyuncular İsveç’li Jonas’la evlenebilmek için birbirleriyle yarışıyor. Her bir oyuncu Jonas tarafından seçilebilmek için öyküyü kendine göre yeniden şekillendiriyor. Hepsinin ortak arzusu AB pasaportuna sahip olmak olsa da, her biri biricik ve özel… Cesur adaylar, eğlenceli oyunlar, sürpriz sorular, skandallar… Bir evlilik programından beklediğimiz tüm popüler unsurlar mizahi bir anlatımla seyirciyi oyunun içerisine alıyor. Baştan sona soluksuz izliyorsunuz oyunu. Ritim hiç düşmüyor.
Jonas’la Evlenmek tiyatro oyununda Ceren Kaçar, Ezo Şara Uray, Görkem Örskıran, Senay Arslan; her biri rolünü hakkıyla taşıyor. Oyuncular performanslarıyla oyunun en güçlü unsuru hâline geliyor; roller, ustalıkla ve tam karşılığını bularak oynanıyor.
Tiyatroda Özgün ve Yaratıcı Mekan Kullanımı
Özgün ve yaratıcı mekân kullanımı Reka Kolektif’in sahneleme anlayışını klasik tiyatro kalıplarının ötesine taşıyor. Oyunda kullanılan kamera ve yeni medya araçları, yalnızca teknik bir tercih olmanın ötesine geçerek anlatının asli bir parçası hâline geliyor. Bu araçlar sayesinde seyirci, aynı anda birden fazla bakış açısına tanıklık ederken sahnede ve ekranda eşzamanlı olarak gelişen olayları takip edebiliyor.
Seyirci olaylara kendi gerçekliğinin dışında farklı bir gözle; Z kuşağının mizahından tanıklık etme fırsatını yakalıyor. Böylece anlatı katmanlaşıyor. Zaman ve mekân algısı genişliyor; sahne, tek bir merkezden değil, çoğul ve hareketli bir perspektiften okunur hâle geliyor.
Evlilikle Göç Parodisi: Gitmek mi Zor Kalmak mı?
Gitmek mi zor kalmak mı? İnanın ben de bilmiyorum. Ama izlediğim bu oyun her şeye rağmen kalmaya dair bir umut yeşertti içimde.
Reka Kolektif’in Jonas’la Evlenmek oyunu çağın araçlarını sahne diliyle ustalıkla buluşturması ve kolektif bir akılla üretilmiş olması, tiyatronun canlı ve dönüşebilir bir sanat olduğunu bir kez daha hatırlatıyor. Seyirciyi pasif bir izleyici olmaktan çıkarıp düşünmeye ve hissetmeye davet eden bu yapım, bende iz bırakan işler arasında yerini aldı. Jonas’la Evlenmek, sahneden seyirciye taşan umuduyla mutlaka izlenmesi gereken bir oyun.
